Norske tekster: Arnwoldson
Venstre høg, venstre låg.
Høgre låg. Utfall høgre.
Knuser du noko, vil septaen ha hovudet mitt. Kva er...
Syster di visste veldig godt at vi drog av garde i dag.
- Korleis kunne ho gløyme... - Ho har ikkje gløymt det.
Ho er hjå danselæraren sin kvar morgon. Kjem alltid tilbake med sår og blåmerka. So klossete.
Hysj! Gå tilbake til rommet ditt.
Lås døra og ikkje opn for nokon du ikkje kjenner.
- Kva er det som hender? - Gjer som eg seier. Laup!
Denne vegen!
- Venstre, høgre... No er du daud. - Du sa høgre, men du gjekk til venstre.
- Og no er du ei daud jente. - Berre fordi du laug.
Tunga mi laug. Auga mine ropte ut sanninga. Du ikkje såg.
Jo, eg heldt auge med deg, men...
Å halde auge med er ikkje å sjå, daud jente.
Å sjå, å verkeleg sjå, er kjernen i sverdkamp.
Arya Stark, bli med oss. Far din vil snakke med deg.
Og kvifor sender lord Eddard Lannistermenn-
- i staden for sine eigne? Det lurer eg på. - Hugs din plass, dansemeister.
- Det rakar ikkje deg. - Far min ville ikkje sendt dykk.
Og eg må ikkje bli med dykk om eg ikkje vil.
- Ta ho. - Er de menn eller ormar at de truger eit barn?
Gje plass, vesle mann.
- Eg er Syrio Forel... - Hersens utlending!
...og de skal tiltale meg med meir respekt.
Drep han braavosien. Før jenta hit.
Arya, vi er ferdige med å danse for i dag. Laup til far din.
Forbanna fjols.
- Gå no, Arya. - Bli med meg... Laup.
Det Første sverdet av Braavos lauper ikkje.
Kva seier vi til dødsguden?
Ikkje i dag.
Gå.
Ikkje i dag. Ikkje i dag.
Hald deg unna frå meg. Eg seier det til far.
Eg... eg seier det til dronninga.
Kven trur du sende meg?
Nål.
Der er ho.
- Kva vil du? - Eg vil ha deg, vargjente. Kom hit.
La meg vere. Far min er lord. Han kjem til å løne deg.
- Ho kjem til å løne meg - dronninga! - Hald deg unna!
Lord Stark, du må vere tørst.
Varys.
Eg lover, det er ikkje forgifta.
Kvifor stolar ikkje nokon på eunukken?
Ikkje so mykje. Eg ville spara resten om eg var du.
Gøym det. Menn har døydd av tørst i desse cellene.
Kva med døtrene mine?
Det synest at den yngre har sloppe unna frå borga. Ikkje eingong fuglane mine finn ho.
- Og Sansa? - Framleis trulovd med Joffrey.
Cersei held ho nær seg. Men resten av husstanden din...
... alle er daude, diverre. Eg hatar verkeleg synet av blod.
- Du berre såg på når mennene mine blei slakta. - Og eg ville gjort det igjen, mylord.
Eg var uvæpna, utan rustning, og kringsett av Lannistersverd.
Når du sjå på meg, ser du ein helt da?
Kva for eit vanvett fekk deg til å fortelje dronn- inga at du visste sanninga om Joffreys fødsel?
Vanvettet å vere miskunnsam.
- Slik at ho kunne redde barna sine. - Barna...
Det er alltid dei uskuldige som lid.
Det var korkje vinen eller villsvinet som drap Robert.
Vinen sløva han og villsvinet flengde han-
- men det var miskunna di som drap kongen.
Eg trur du veit at du er ein daud mann, lord Eddard?
Dronninga kan ikkje drepe meg. Cat har bror hennar.
Feil bror, diverre. Og ho har mist han. Ho lét han sleppe unna.
Om det er sant...
- ...so skjer strupen over på meg. - Ikkje i dag, mylord.
Sei meg noko, Varys. Kven tener du verkeleg?
Riket, mylord. Nokon må gjere det.
Det er Othor, utan tvil.
Den andre er Jafer Flowers, mylord, unnateke handa ulven reiv av.
Noko teikn av Benjen eller resten av fylgjet?
Berre desse to, mylord. Allereie daude ei stund, skulle eg seie.
Stanken...
- Kva for ein stank? - Det finst ingen.
Dersom dei har vore daude lenge, burde dei ikkje rotne da?
- Vi burde brenne dei. - Snow tek ikkje feil. På skrælingarmåten.
Meister Aemon skal undersøkje dei først.
Kanskje du er ein feiging, Tarly, men du er ikkje dum.
- Ta dei med inn. - De høyrde han!
Lord kommandant...
Meister Aemon ventar deg i kammeret sitt... Ein ramn frå King's Landing.
Kom igjen. Få dei inn!
Gje meg eit horn øl, Snow, og hell opp eit for deg sjølv.
Kongen er daud.
- Er det noko nytt om far min? - Sett deg.
Lord Stark er tiltala for forråding.
Dei seier at han samansvor seg med Roberts brør for å nekte prins Joffrey trona.
Forhåpentleg har du ikkje tenkt å gjere noko dumt. Plikta di er her no.
Systrene mine var i King's Landing heller.
Eg er sikker på at dei blir godt handsama.
Far din viste seg å vere ein fæl forrædar, kjære.
Kong Robert sin kropp var enno varm...
... da lord Eddard byrja å samansverje seg for å stele trona frå Joffrey.
Det ville han ikkje gjort. Han veit kvar høgt eg elskar Joffrey.
Ver so snill, Dykkar Nåde, det er ei mistyding. Hent far min... Kongen var hans ven.
Sansa, du er uskuldig. Det veit vi.
Men du er dotter av ein forrædar. Korleis kan eg la deg gifte deg med son min.
Eit barn fødd av sæden til ein forrædar er inga passande hustru for kongen vår.
Ho er ei søt jente no, Dykkar Nåde...
... men kven veit kva for nokre svikefulle planar ho legg om 10 år.
Nei, eg kjem til å vere ei god hustru for han.
Eg skal bli dronning akkurat som du. Eg skal ikkje leggje noko som helst.
Ho er uskuldig, Dykkar Nåde. Ho bør få mogelegheita til å bevise lojaliteten sin.
Du bør skrive til lady Catelyn og bror din, den eldste, kva heiter han?
- Robb. - Han vil utvilsamt snart høyre om arrestasjonen.
Det er best det kjem frå deg.
Dersom du vil hjelpe far din, forman bror din til å halde kongefreden.
Be han komme til King's Landing og sverje sin truskap til Joffrey.
Om... Om eg fekk møte far min, snakke med han om...
Du skuffar meg, mitt barn.
Vi har fortalt deg om forrådinga far din gjorde. Kvifor vil du snakke med ein forrædar?
Eg meinte berre at...
Kva kjem til å hende med han?
- Det kjem an på. - På... På kva?
På bror din...
... og på deg.
- Forråding? Har Sansa skrive dette? - Handa til syster di, men dronninga sine ord.
Du innkallast til King's Landing for å sverje truskap til den nye kongen.
Joffrey legg far min i lenkjer og no skal eg kysse ræva hans?
Det er ei kongeleg befaling, mylord.
- Om du skulle nekte... - Eg skal ikkje nekte.
Innkallar Hans Nåde meg til King's Landing, skal eg dra til King's Landing. Men ikkje aleine.
- Innkall vasallane. - Alle i hop, mylord?
Har dei ikkje svore å forsvare far min? No får vi sjå kva orda deira er verdt.
Ja.
Er du redd?
- Det må eg vere. - Bra.
- Kvifor er det bra? - Det tyder at du ikkje er dum.
Har du hatt dette sidan morgongry?
Han sende det til meg, ikkje deg. Eg viste det til deg av høflegheit.
Høflegheit?! Min mann blei teken til fange.
- Son min vil erklære krig. - Krig? Son din mot Lannisters?
Du burde dra til han. Lær han tolmod.
Ned rotnar i eit fangehol, og du snakkar om tolmod?
Han er din bror etter lova! Tyder familie ingenting for deg?
Familie tyder alt for meg. Og eg vil ikkje setje Robins liv i fare ved å bli innblanda-
- i enda ein av dei krigane mannen din fører.
- Eg er svolten. - Tei still no, kjære. Du åt nettopp.
Du vil ikkje støtte oss da?
- Men eg er svolten! - Snart, kjære, snart...
Du er alltid velkomen her, syster.
- Men om du ber meg sende menn frå Dalen i strid... - Det er det eg ber om.
Gå nå, kjære. Tid for badet ditt. Du får mat etterpå.
- Om du fryktar for din son sin tryggleik... - So klart eg gjer!
Er du ein idiot? Dei drap mannen min.
Du seier dei dytte ned son din frå eit vindauge. Dei folka skal gjere alt.
Difor må vi stoppe dei!
Riddarane frå Dalen blir i Dalen, der dei høyrer heime, for å verne lorden sin.
Kan du halde munnen?
Det finst fjellstammar allstad omkring her.
Dersom eg døyr, kan det like gjerne vere med ein song i hjartet.
Eg burde ta maten din og etterlate deg her. Kva skulle du gjort da?
- Svelte, mest sannsynleg. - Du trur ikkje eg ville gjort det, eller?
Kva vil du ha, Bronn? Gull? Kvinner? Gylne kvinner?
Bli hjå meg, så får du alt i hop, so lenge eg lever, og ikkje ein augneblink lenger.
Men det visste du. Det er difor du væpna deg so heilhjarta for å forsvare æra mi.
Greit nok.
Men tru ikkje at eg skal knele og seie "mylord" kvar gong du må drite.
Eg er ikkje nokon spyttslikkar, og eg er ikkje venen din.
Sjølv om eg ville sett pris på venskapen din, er eg hovudsakleg interessert i drapsevna di.
Og om du ein dag blir freista til å selje meg, hugs dette:
Same kva dei betalar, eg skal by høgare. Eg likar å leve.
Tyrion.
Kom, del bålet vårt. Ta dykk litt geit.
Når de møter gudane dykkar, sei til dei at Shagga-
- son til Dolf av Steinkråkene sende dykk.
Eg er Tyrion, son til Tywin av Lannisterætta.
Korleis vil du døy, Tyrion, son til Tywin?
I mi eiga seng, ved 80 års alder, med magen full av vin og ein jentemunn rundt kuken min.
Ta halvmannen, han kan danse for barna. Drep han annan.
Nei, nei! Huset mitt er rikt og mektig. Om de fylgjer oss gjennom desse fjella-
- kjem far min til å overause dykk med gull. - Vi treng ingen lovnader av ein halvmann.
Kanskje halvmann, men i alle fall er eg modig nok til å møte fiendane mine. Kva gjer Steinkråkene?
Gøymer seg bak steinar og skjelv når riddarane frå Dalen rid forbi?
Er det dei beste våpena de kunne stele? Bra nok til å drepe sauer-
- dersom sauen ikkje kjempar imot. Lannistersmedane drit betre stål.
Trur du at du kan overtale oss med herket ditt?
Det herket er meir verdt enn alt stammen din eig.
Men om du hjelper oss, Shagga, son til Dolf, vil eg ikkje gje dykk noko herk.
- Eg gjev dykk dette. - Kva er "dette"?
Dalen av Arryn. Lordane av Dalen har alltid spytta på fjellstammane.
Lordane av Dalen vil sjå meg daud.
Eg trur det er tid for nye lordar i Dalen.
Det er eit sjeldan syn...
... ikkje berre ein uekting, men ein uekting til ein forrædar.
- Jon, nei! - Slepp det, Jon!
Blodet lèt seg aldri nekte. Dette hamnar du i galgen for, uekting.
Eg bad deg ikkje gjere noko dumt. Du får portforbod. Gå.
Ghost, kva er det?
Er det nokon der ute?
Kommandant?
Bli.
Hallo?
Kven der?
Lord kommandant?
- Snow? - Kommandant!
Laup!
Kva har dei gjort?
Lammenn blir gode slavar.
Khal Drogo gjev dei som gåver til slavehandlarane, og slavehandlarane gjev oss gull...
... og silke og stål.
Eg trudde dorothrakerane ikkje trudde på pengar.
Gull for å hyre skip, prinsesse, skip til å segle til Westeros.
Jorah, be dei slutte. Du høyrde meg.
Mennene har utgytt blod for sin Khal. No krev dei løna si.
Ho er ei lamejente, Khaleesi. Ryttarane heidrar ho.
Om Kaleesi synest jamringa hennar fråstøytande, vil eg gje deg tunga hennar.
Prinsesse, du har eit mildt hjarte, men det er slik det alltid har vore.
Eg har ikkje eit mildt hjarte, ser.
Gjer som eg beordrar, elles vil Khal Drogo få vete kvifor.
Kom.
- Kva vil du gjere med dei? - Bring ho til meg, og dei kvinnene der.
- Du kan ikkje gjere krav på alle, prinsesse. - Jo, eg kan, og eg gjer det.
Månen i livet mitt.
Mago seier at du har teke bytet hans-
- dottera til ein lammann som var hans å ride.
Fortel meg sanninga.
Mago seier sanninga, sola mi og stjerner.
Eg har gjort krav på mange døtrer i dag, so dei ikkje kan ridast.
Slik er krigen. Desse kvinnene er slavar no-
- som vi kan gjere med, kva som vi vil.
Eg vil at dei skal vere trygge.
Dersom ryttarane dine vil ride dei, la dei ta dei som koner.
Giftar seg hesten med lamet?
Draken livnærer seg av både hest og lam.
Du er utlending. Du gjev ikkje meg ordrar.
Eg er Khaleesi. Jo, eg gjev deg ordrar.
Sjå kor sint ho blir.
Det er son min i ho, hingsten som skal ride verda-
- som fyller ho med elden sin. Eg vil ikkje høyre meir.
Mago, finn deg nokon annan stad å stoppe kuken i.
Ein Khal som tek ordrar frå ei utanlandsk hore, er ingen Khal.
Ohos.
Eg vil ikkje ha brunne liket ditt. Eg vil ikkje gje deg den æra.
Biller skal ete auga dine. Makkane skal kravle gjennom lungene dine.
Regnet skal falle på den rotnande huda di-
- til berre beina er att.
- Først må du drepe meg. - Det har eg allereie gjort.
- Sola mi og stjernene mine er såra. - Ei lite skramme... månen i livet mitt.
- Kvar er legane? - Dette er eit flugebit.
Eg kan hjelpe den store ryttaren med såret hans.
Khal treng ikkje nokon hjelp frå slavar som ligg med sauer.
Ho er min. La ho snakke.
Takk, sølvdama.
- Kven er du? - Eg heiter Mirri Maz Duur.
- Eg var gudekone i dette tempelet. - Trollkjerring.
Mor mi var gudekone før meg. Ho lærte meg å lage lækjande rauk og salvar.
Folket mitt trur at alle menneske er éin flokk. Den store hyrdingen sende meg for å lækje...
For mange ord. Ei trollkjerring sine ord forgiftar øyra.
... lam eller løve, såret hans må vaskast og syast, elles blir det betent.
La ho reinse såret ditt, sola mi og stjerner. Det gjer meg vondt å sjå deg blø.
I 30 år har eg laga lik av menn, gut.
Det er eg du vil ha som leiar av føretroppen.
Galbart Glover skal leie føretroppen.
Den forbanna Mura vil smelte før ein Umber marsjerer bak ein Glover.
Eg skal leie føretroppen, elles tek eg mennene mine og marsjerer heim med dei.
Ver so god og gjer det, lord Umber. Og når eg er ferdig med Lannisters-
- skal eg marsjere tilbake mot nord, dengje deg ut av borga di og henge deg som eidbrytar.
Eidbrytar? Eg tenkjer ikkje å sitje her og svelgje fornærmingar-
- frå ein gut som er so grøn at han pissar gras.
Far min lærde meg at det tyder døden å trekkje blankt mot lensherren sin.
Men Greatjon ville utvilsam berre skjere opp kjøtet for meg.
Kjøtet ditt...
... er forbanna seigt.
- Kva er det? Kva har hendt? - Ingen fare.
- Kvar skal du? - Sørover, etter far.
- Men det er midt på natta. - Lannisters har spionar alle stader.
- Eg vil ikkje at dei veit vi kjem. - Dei har fleire menn enn vi.
- Ja, det har dei. - Kan eg ikkje bli med deg?
Eg kan ride no. Du har sett meg ride. Og eg skal ikkje vere i vegen, eg...
Det må alltid vere ein Stark i Winterfell. Til eg kjem tilbake vil det vere du.
Du får ikkje forlate borgmurane med vi er borte. Skjønar du?
Gjer som Meister Luwin seier. Ta hand om veslebroren din.
- Det skal eg. - Eg skal sende brev når eg kan-
- men om du ikkje høyrer frå meg, bli ikkje redd.
Til eg kjem tilbake.
Kor lenge har du gøymt deg der ute?
Robb leitar nok etter deg for å seie farvel.
- Alle er borte. - Dei kjem snart tilbake.
Robb vil setje fri far, og da kjem dei tilbake med mor.
Nei, det gjer dei ikkje.
Ver snill og pass på Robb og på alle dei andre mennene frå Winterfell.
Og Theon òg, antek eg.
Høyrer du dei, gut?
- Dei gamle gudane svarar deg. - Kva gjer du her?
Dei er mine gudar òg.
Attom murane er dei dei einaste gudane.
- Sjølv slavar får lov til å be. - Du er ikkje nokon slave.
Venen din sette eit kniv mot strupen min.
Eg klagar ikkje, vesle lord, seier berre sanninga.
Kva meinte du med å høyre gudane?
Du spurde dei, dei svarar deg.
Opn øyra dine...
- Det er berre vinden. - Kven trur du sender vinden, om ikkje gudane?
Dei ser deg, gut. Dei høyrer deg.
Bror din vil ikkje få nokon hjelp frå dei dit han skal.
Dei gamle gudane har inga makt i sør. Gudeskogane blei hogne ned for lenge sidan.
Korleis kan dei sjå utan auga?
Det var ein stor mann. Han har kjempeblod i årene, elles er eg dronninga.
Gå tilbake og finn klede dine, Hodor. Ta og kle på deg.
Hodor.
Finst det verkeleg kjemper attom Muren?
Kjemper og verre enn kjemper.
Eg prøvde å fortelje bror din at han marsjerer feil veg.
Alle desse sverda burde drege mot nord. Mot nord, ikkje mot sør!
Dei kalde vindane blæs opp.
Dei blei rørt av dei Kvite Vandrarane.
Det var difor dei kom tilbake. Det var difor auga deira blei blå.
Det er berre eld som kan stanse dei.
- Korleis veit du det? - Eg har lese det i ei bok...
Ei veldig gamal bok i Meister Aemons bibliotek.
- Kva meir stod det i boka? - Dei Kvite Vandrarane...
... søv under isen i tusena av år. Og når dei vaknar...
Og når dei vaknar, kva da?
Eg vonar at Muren er høg nok.
- Sommarsnø, mylady. - Robb har bringa nord med seg.
Elvlordane trekkjer seg tilbake med Jaime Lannister i hælane.
Og lord Tywin kjem med ein annan Lannisterhær frå sør.
Som speidarane stadfestar er han enno større enn Kongemordaren sin.
Éin hær eller to, kongane i nord tvinga tilbake 10 gonger so store hærar.
Mor!
Du ser frisk ut.
Lady Catelyn, du er eit kjærkome syn i desse urolege tider.
- Vi trudde ikkje å møte deg her, mylady. - Eg hadde ikkje trudd å vere her.
Eg vil snakke med min son aleine. Eg veit dykk vil tilgje meg, mylordar.
Dykk høyrde ho! Rør på rauva! Kom igjen, ut.
Du òg, Greyjoy. Er du pokkers dauv?
Ikkje ver redd, mylady. Vi skal skuve sverda våre opp i Tywin Lannister sitt rauvhol-
- og etterpå dreg vi til Den raude borga for å frigjere Ned.
Din gamle djevel, Rodrik. Du svelter ikkje, eller?
Eg hugsar da du kom til verda, raud i ansiktet og skrikande.
Og no skal du lede ein hær i krigen.
- Det fanst ikkje nokon annan. - Ikkje nokon?
Kven var dei mennene eg såg her?
- Ingen av dei er ein Stark. - Alle har krigsrøynsle.
- Om du trur du kan sende meg tilbake... - Skulle ynskje eg kunne.
Det kom...
... eit brev.
Frå Sansa.
Frå dronninga, meiner du.
- Arya blir ikkje nemnd. - Nei.
- Kor mange menn har du? - 18 000.
- Dreg eg til King's Landing og kneler for Joffrey... - Du ville aldri få forlate byen igjen. Nei.
Vår beste von, vår einaste von...
- ... er at du kan vinne over dei på slagmarka. - Og om eg tapar?
Veit du kva som hende med Targaryenbarna-
- da Den galne kongen fall? - Dei blei drepne i svevnen.
Etter Tywin Lannister sin ordre. Og åra har ikkje gjort han snillare.
Om du tapar...
...vil far din døy...
... vil systrene dine døy... Vil vi døy.
Det gjer det enkelt.
Eg antek det.
Herifrå er det nok best om eg og Bronn fortset aleine.
Best for Tyrion, son til Tywin. Ikkje best for meg.
Dersom halvmannen sviktar oss, vil Shagga, son til Dolf, skjere av manndomen sin.
Og fôre geitene med han.
Greit da.
På tide å møte far min.
- Tyrion. - Farbror. - Far.
Rykta om avferda di var ugrunna.
Beklagar å måtte skuffe deg.
Og kven er desse... i fylgjeskapen din?
Dette er Shagga, son til Dolf, hovding av Steinkråkene.
Timett, son til Timett, herskar over Dei brunne menn.
Denne fagre møya er Chella, dotter til Cheyk-
- leiar for Dei svarte øyrane.
Og her har vi Bronn, son til...
Du skulle ikkje kjenne han.
Får eg presentere far min, Tywin, son til Tytos av Hus Lannister-
- lord av Casterly Rock og Vaktar av vest.
Snilt av deg å gå i krig for meg.
Du gav oss ikkje noko val. Heideren av Huset stod på spel.
Bror di ville aldri ladd seg fanga so lett.
Vi er litt ulike, Jaime og eg. Han er modigast. Eg er kjekkast.
Han har vunne stor ære.
Han knuste Elvlordane ved Den gylle tanna-
- og byrjar no med kringsetjinga av Riverrun, Catelyn Stark sin barndomsheim.
- Og Starks? Lord Eddard? - Er gisselen vår.
Han kan ikkje lede nokon hær frå fangeholet sitt.
Korleis fikk den søte systera mi overtalt kongen å fengsle sin kjære ven Ned?
Robert Baratheon er daud. Joffrey styrer i King's Landing.
- Systera mi styrer, meiner du. - Stark sin son har innkalla forbundsfellane sine.
- Han drar sørover med ein stor hær. - Ein grøn gut.
Ein smak av strid og han vil laupe tilbake til Winterfell med halen mellom beina.
Kanskje. Enda guten på ein viss måte er stridslysten.
Du ville lika han.
Ettersom vi snakkar om krig...
Eg har gjeve venene mine løftet, og ein Lannister betalar alltid gjelda si.
Vi treng 3000 hjelmar og skjoldar pluss sverd, spjut, hjelmkragar, klubber...
Om det høver mylord, ser Adam ber meg varsle at nordlendingane har kryssa Neck.
Vargen rusar inn i løven sitt gap. Slik får det bli.
Kevan, be trommeslagarane slå til samling.
Og send melding til Jaime at eg dreg mot Robb Stark.
Med ein gong, mylord.
Det seiast at mennene frå fjellstammane er store krigarar.
Rid med meg mot fiendane mine og de skal få alt min son lova dykk og meir til.
Berre om halvmannen slåst med oss. Til vi får stålet han lova oss-
- er den vesle løva sitt liv vårt.
Speidarane melder at lord Tywin rykkjer mot nord.
Vi må møte han i ujamt lende, so at det er til ulempe for riddarane hans.
Nei, vi må kome rundt han-
- og bryte Jaime Lannister si kringsetjinga av Riverrun.
Gjer det, so sluttar seg Elvlordane til oss.
Vi må i alle fall krysse elva, og den einaste vegen er ved Twins.
Lord Frey kontrollerer brua. Faneberaren til far din.
"Den seine lord Frey", kallar far han.
Ved Trident dukka han ikkje opp før slaget var over.
Nokre menn tek eidane sine alvorlegare enn andre.
Robb har rett. Vi treng den brua.
So kva blir det? Skal vi rykkje fram mot Jaime eller lord Tywin?
Orsak, mine lordar. Vi har fakka ein Lannisterspeidar.
Ikkje ver redd, gut. Han vil ikkje forlate dette teltet med hovudet sitt i behald.
- Kvar fann de han? - I krattet ovafor leiren.
Det såg ut som han talde.
Kor høgt kom du?
20 000. Kanskje meir.
Du treng ikkje gjere dette sjølv. Far din ville skjøne...
Far min skjønar nåde, dersom det finst rom for det.
Og han skjønar heider...
... og mot.
La han gå.
Robb.
Sei til lord Tywin at vinteren kjem mot han.
20 000 nordlendingar marsjerer sørover for å finne ut om han verkeleg drit gull.
Ja, mylord.
Takk, mylord.
Er du frå vettet, gut? La han gå?
Du kallar meg gut igjen.
Kom igjen.
Det er også Hans Nådes ynskje at hans lojale tenar Janos Slynt-
- kommandant for byvakta... - Ser Aron.
... får rangen av lord med det same...
- Lord Gyles. - ... og får det eldgamle setet av Harrenhals-
- og at hans søner og sonesøner skal halde denne æra etter han...
- ... til tidas ende.
I staden for forrædaren Eddard Stark, ynskjer Hans Nåde at Tywin Lannister-
- lord av Casterly Rock og Vaktaren av vest, skal utnemnast til Kongens hand.
Endeleg... I desse tider av forråding og opprør er det Rådet si meining-
- at livet og tryggleiken til kong Joffrey er av høgaste tyding.
Ser Barristan Selmy.
- Dykkar Nåde, eg står til rådveldet ditt. - Reis deg, ser Barristan.
Du kan ta av deg hjelmen.
Du har tent riket lenge og trugen.
Kvar mann og kvar fru i Dei sju kongerika er deg takk skuldig.
Men det er på tide å leggje til side rustning og sverd.
Det er på tide å kvile og sjå tilbake med stoltheit på dine mange år i teneste.
Dykkar Nåde, Kongevakta er eit eidsvore brorskap. Lovnadane våre er for livet.
Berre døden fritek oss frå vår heilage tillit.
Kven sin død, ser Barristan? Din eller kongens?
Du lét far min døy. Du er for gamal til å verne nokon som helst.
- Dykkar Nåde... - Rådet har avgjort-
- at ser Jaime Lannister skal ta din plass som kommandant for Kongevakta.
Mannen som vanhelga bladet sitt med blodet til kongen han hadde svore å verne.
Vi har berre takknemlegheit for den lange tenesta di, god ser.
Du skal få eit sterk tårnhus ved havet, med tenarar til å ta hand om alle dine behov.
Ei hall å døy i... og menn å gravleggje meg.
Eg er ein riddar.
Eg skal døy som ein riddar.
Ein naken riddar, openberr.
Sjølv no kunne eg skjere gjennom dykk fem som å skjere opp ei kake.
Her, gut! Smelt det og legg det i hop med dei andre.
Dersom nokon annan har noko å setje fram imot Hans Nåde, lad han tale no...
... eller gå vidare og teie for alltid.
Dykkar Nåde.
Kom fram, mylady.
Lady Sansa av Hus Stark.
Har du noko anliggjande for kongen og Rådet, Sansa?
Det har eg.
Dykkar Nåde, eg bed om barmhjartigheit for far min-
- lord Eddard Stark, som var Kongens hand.
Forråding er eit skadeleg ugras.
- Det burde rivast ut, rot... - La ho snakke.
Eg vil høyre kva ho seier.
- Takk, Dykkar Nåde. - Nektar du din fars brotsverk?
Nei, mine lordar. Eg veit at han må straffast.
Alt eg bed om er barmhjartigheit.
Eg veit at far min må angre det han gjorde. Han var Kong Roberts ven og glad i han.
De alle veit at han var glad i han.
Han ville aldri bli Kongens hand før kongen bad han.
Dei må ha loge. Lord Renly eller lord Stannis eller nokon.
Han sa eg ikkje var konge.
- Kvifor sa han det? - Han var hardt såra.
Meister Pycelle gav han valmuemjølk.
Han var ikkje seg sjølv. Elles hadde han aldri sagt det.
Eit barn si tru... So søt og uskuldig.
Og likevel seier dei at visdom kjem ofte frå barnemunn.
Forråding er forråding!
Var det noko meir?
Om du framleis har nokon kjensler for meg i hjartet ditt-
- ver so snill å vise meg den favøren, Dykkar Nåde.
Dei søte orda dine rører meg.
Men far din må tilstå.
Han må tilstå og seie at eg er konge...
... elles finst det ingen nåde for han.
Det vil han.